Wat houdt een kleurenanalyse in?
Een kleurenanalyse wordt uitgevoerd door een stylist of kleurconsulent. Met behulp van een waaier aan kleurendoeken onderzoekt deze welke tinten het best bij iemand passen. Daarbij wordt eerst gekeken naar de ondertoon van de huid, die warm of koel kan zijn. Die ondertoon speelt een doorslaggevende rol: ze bepaalt of bepaalde kleuren iemand doen stralen of net minder flatterend zijn.
De vier seizoenstypes
Het vier-seizoenen-systeem voor kleuranalyse (lente, zomer, herfst en winter) zoals we dat vandaag kennen, werd in de jaren ‘40 en ‘50 ontwikkeld en populair gemaakt door Suzanne Caygill. In 1980 kreeg het systeem wereldwijde bekendheid dankzij Carole Jacksons boek Color Me Beautiful. De basis van deze theorie gaat echter nog verder terug, tot inzichten van Johannes Itten in de jaren 20.
Oorsprong van de kleurenanalyse
Suzanne Caygill wordt vaak beschouwd als de grondlegger van de moderne kleuranalyse. Zij legde de link tussen de natuurlijke kleuren van de seizoenen en de ondertoon van de menselijke huid. Op basis daarvan ontstond de indeling in vier types: lente, zomer, herfst en winter.
Doorbraak bij het grote publiek
De echte populariteit kwam er dankzij Carole Jackson. Met haar boek Color Me Beautiful maakte zij kleuranalyse toegankelijk voor een breed publiek. Ze vereenvoudigde het systeem tot vier duidelijke types die vandaag nog steeds veel gebruikt worden.
De basis: kleurtheorie van Johannes Itten
Al in de jaren 20 ontdekte Johannes Itten, docent aan het Bauhaus, dat mensen intuïtief kleuren kiezen die bij hen passen. Hij merkte dat zijn studenten automatisch tinten selecteerden die aansloten bij hun haar- en huidskleur. Deze observaties vormen een belangrijke basis voor de latere kleuranalyse.
Evolutie naar meer nuance
Vandaag is het oorspronkelijke systeem sterk uitgebreid. Naast de vier seizoenstypes bestaan er nu ook indelingen met 12 of zelfs tot 78 types. Hierbij wordt rekening gehouden met subtiele verschillen, zoals ondertoon (warm of koel), helderheid en contrast (licht of donker), waardoor de analyse nog persoonlijker en verfijnder wordt.
Onder- en boventoon van de huid
Naast de ondertoon is er ook de boventoon, de zichtbare bovenste huidlaag. Die kan verschillen van de ondertoon. Zo kan iemand bijvoorbeeld een koele ondertoon hebben, maar een warm ogende boventoon. Factoren zoals medicatie of hormonale schommelingen kunnen ervoor zorgen dat de huid tijdelijk geler oogt. Toch blijft de ondertoon altijd bepalend bij het kiezen van de juiste kleuren.
Hoe verloopt een kleurenanalyse?
Om de ondertoon nauwkeurig te bepalen, gebruikt de consulent vaak goud- en zilverkleurige doeken. Daarnaast worden het haar en de kleding van de klant afgedekt met witte doeken, zodat deze geen invloed hebben op de analyse. Op basis van verschillende kleurenpaletten wordt vervolgens vastgesteld welk type kleuren het beste bij de persoon past.
Waar moet je rekening mee houden?
Het is belangrijk om te weten dat een kleurenanalyse vooral betrekking heeft op de bovenkant van het lichaam, omdat kleuren daar het meeste effect hebben op de uitstraling en het gezicht. Voor de onderkant is er meer vrijheid in kleurkeuze. Bovendien is geen enkel persoon hetzelfde: zelfs binnen één kleurtype, zoals een lentetype, kunnen grote verschillen bestaan. Het komt er dus op neer dat je leert ontdekken welke kleuren jou persoonlijk het beste staan, iets wat in het begin wat oefening vraagt, maar gaandeweg vanzelf makkelijker wordt.
Voordelen van een kleurenanalyse
Het voordeel van het kennen van jouw kleuren is dat je sneller en efficiënter kunt shoppen, doordat je meteen de kleuren kiest die het best bij je passen.
